Klassiek in een rocktempel

Het Nederlands Kamerorkest nam afgelopen maandag plaats in de poptempel Paradiso. Met hun uitvoering van het muzikale stuk Contrast bewezen ze hoe klassieke muziek je kan raken.

Denk aan klassieke muziek en je denkt al snel in vooroordelen. Het is saai, het is muziek waar oude mensen naar luisteren. Maar gedurende de avond in Paradiso brokkelen de vooroordelen langzaam af. Het publiek blijkt zeer divers. Jong, oud, hip, netjes, zelfs hele families nemen plaats in de poptempel. En ook het orkest blijkt niet tuttig zoals je misschien zou denken. Het bestaat uit artistieke types, van jong tot oud, met violen, cello’s en contrabassen. Speciaal voor vanavond heeft het orkest voor een bijzonder zaalindeling gekozen. De orkestleden voeren het concert niet veilig vanaf het podium op, maar hebben plaats genomen in de zaal. Het publiek zoekt een plek rondom de muzikanten waardoor meteen een warme sfeer ontstaat.

Vernieuwend
In de eerste dertig seconde is er stiekem al kippenvel aanwezig. De harde, heftige muziek van de strijkinstrumenten maken grote indruk. De strijkers schieten tegelijk omhoog, de lichten doen hun werk en de passie is van de gezichten van de muzikanten af te lezen. Dat dit optreden niet alleen gevuld wordt door strijkinstrumenten is al snel duidelijk. Opeens neemt een muzikant met dwarsfluit zijn plaats op het balkon, waarna hij een solo laat horen. Ook twee mannen met wel heel aparte instrumenten vermaken het publiek. De duistere, zwoele muziek die de  mannen maken, zorgen ervoor dat je eigenlijk zin hebt om te dansen. Even later zie je deze mannen weer terugkomen, maar dan met grote trommels en veel bombarie, waardoor ze veranderen in een soort oermensen. Toch is de setting niet echt gemaakt om te dansen, dus blijf je in je hoofd genieten van de eigentijdse muziek die het orkest laat horen.

Contrast
Het anderhalf uur durende concert zorgt er af en toe wel voor dat je bijna in slaapt valt. Niet omdat het saai is, maar omdat de muziek op sommige momenten zo rustgevend en dromerig is. Net wanneer je even wegsukkelt, word je wakker geschud door een blonde vrouw die prompt vanuit het publiek opstaat. Het is net een engeltje, maar wanneer zij haar mond opentrekt komt er een operageluid uit dat met gemak de andere kant van de zaal bereikt. Door al de verschillende invloeden; een operazangeres, de trommels en strijkinstrumenten van het Nederlands Kamerorkest, worden alle mogelijkheden in Paradiso op en top gebruikt.

Na een avond afwisselend rustige flitsende, vrolijke en verdrietige muziek, is het duidelijk: klassieke muziek is niet saai. Het is zoals Gordan Nikolić, artistiek leider, het beschrijft: “Het is een droom door de nacht met alle extremen”. Eigenlijk is een concert als deze iets waar je ooit een keer heen moet zijn geweest. Het verbreed je kijk op muziek, zelf wanneer je in het dagelijks leven vooral techno draait, krijgt een avond Contrast je stil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *