Bizarre familie op De Parade

Na het succes van de Gabberopera hebben de vijf jongens van W.A.G.N.E.R ook dit jaar weer een heftig stuk voor ons klaarstaan. Geen snoeiharde gabber, maar een eigenaardige Duits familiedrama in Oktobertragödie.

Een familiesprookje met een lach en een traan, zo beschrijft Ludwig Bindervoet, één van de performers, de voorstelling. Gehuld in een lederhose lokt hij de bezoekers met Duits gebrabbel naar binnen in het Cinerama van de Parade. “Liebe leute, het is Oktoberfest, dus neem je biertje mee naar binnen!” Om hem heen staan de andere vier performers:  Jimi Zoet, Marijn de Jong, Thomas Dudkiewicz en Karel van Laere. Karel draagt een jurk. Dat belooft wat.

Daddy Heiner
In een hut in Beieren begint de voorstelling met een hoop bombarie. Moeder huilt en krijst het minuten lang uit terwijl vader en zoons erbij staan te kijken. Een zieke familie, dat is hoe je deze vier mannen en vrouw (!?) kunt omschrijven. De verhoudingen onderling zijn bizar. Vader verkracht moeder waar zijn zoons bij zijn, één van de zoons wil met zijn moeder trouwen en vader heeft ook nog een homoseksuele relatie met een ander. De dictatuur van vader – ook wel Daddy Heiner genoemd –  is in huis tot op het bot te voelen. Deels door zijn aanwezige houding, maar ook door het fantastisch strakke gezicht dat hij het hele stuk opzet. Het is duidelijk dat deze familie alleen hun eigen wetten kent en volledig naar binnen is gekeerd. Heftig, dit soort gestoorde relaties tussen familieleden kom je niet vaak tegen.

Duitse les
De mannen van W.A.G.N.E.R gooien op een slimme manier humor in het stuk. Zo spreken ze niet zelf, maar hebben ze ervoor gezorgd dat een stel Duitsers de tekst vooraf heeft ingesproken. Het volledige stuk is dus nagesynchroniseerd en dat zorgt voor de nodige hilariteit: monden bewegen wanneer er geen tekst te horen is en andersom. En ook uit de mond van moeder (gespeeld door een man) klinkt een zoetsappig Duits vrouwenstemmetje. Voor de niet-Duits sprekende onder ons een lastige taak om het stuk te volgen. Af en toe mis je de clue en dat is soms jammer.

Toch zegt Jimi Zoet – en daar heeft hij ook gelijk in – “Het maakt het juist interessanter dat je niet alles verstaat, daardoor blijf je geboeid.” Maar toch, als de mensen naast je tranen in hun ogen hebben van het lachen, baal je toch dat je niet beter hebt opgelet tijdens de Duitse les. Naast het gelach uit het publiek is er ook een heuse lachband aanwezig. Deze klinkt precies op de momenten waarop je je afvraagt of iets grappis is en dat maakt dit stuk zó droog dat je wel moet lachen.

Oktobertragödie is een stuk met grote contrasten, veel humor en een dramatische lading. Gespeeld door veelbelovende performers en acteurs (Thomas Dudkiewicz is net afgestudeerd aan Toneelacademie Maastricht, de andere vier gaan hun laatste jaar in). Ook al ben je geen held in de Duitse taal, Oktobertragödie is een aanrader. De mannen weten het publiek op de Parade nu al voor de tweede keer te verrassen met een origineel en een tikkeltje gestoorde voorstelling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *